จารึกสุวรรณมหาวิหาร ลพ.9

จารึกที่สำคัญในประวัติศาสตร์เมืองพะเยา จารึกสุวรรณมหาวิหาร ลพ.9 ( พ.ศ.1954 )
เป็นจารึกอักษรฝักขามที่มีอายุเก่าแก่ที่สุดในประเทศไทย ขุดพบได้ที่เมืองพะเยา
ภายหลังปีพ.ศ. 2469 จารึกถูกขนย้ายไปไว้ที่พิพิธภัณฑ์หริภุญชัย ลำพูน เนื้อหาจารึกกล่าวถึง ขุนนางผู้หนึ่งซึ่งเป็นอาว์เลี้ยงของพญาสามฝั่งแกน กษัตริย์เมืองเชียงใหม่ได้รับการปูนบำเหน็จให้มาเป็น “เจ้าสี่หมื่น”ปกครองเมืองพะเยาเมื่อปีพ.ศ.1954 เนื่องจากมีความดีความชอบที่ได้หนุนช่วยพญาสามฝั่งแกนช่วงชิงราชบัลลังก์เชียงใหม่จากท้าวยี่กุมกามจนเป็นผลสำเร็จ ในปีที่มาปกครองเมืองพะเยา เจ้าสี่หมื่นพร้อมทั้งพระมหาเทวี พระมารดาของพญาสามฝั่งแกน ร่วมกันสร้างวัดสุวรรณมหาวิหารพร้อมกับวัดบริวารอีก 42 วัดไว้ในเมืองพะเยา โดยมีวัดสุวรรณมหาวิหารเป็นวัดประธานหรือศูนย์กลางของกลุ่มพุทธศาสนาลัทธิลังกาวงศ์นิกายรามัญ(ฝ่ายคามวาสี)ในเมืองพะเยา

ปัจจุบันจารึกหลักนี้อยู่ที่พิพิธภัณฑ์เชียงแสน จ.เชียงราย