จารึกวัดสุวรรณมหาวิหาร ลพ.9 (พ.ศ.1954 ) ขุดพบได้ที่เมืองพะเยา

จารึกวัดสุวรรณมหาวิหาร ลพ.9 ( พ.ศ.1954 ) เป็นจารึกอักษรฝักขามที่มีอายุเก่าแก่ที่สุดในประเทศไทย
ขุดพบได้ที่เมืองพะเยา ภายหลังปีพ.ศ. 2469 จารึกถูกขนย้ายไปไว้ที่พิพิธภัณฑ์หริภุญชัย ลำพูน
เนื้อหาจารึกกล่าวถึง ขุนนางผู้หนึ่งซึ่งเป็นอาว์เลี้ยงของพญาสามฝั่งแกนกษัตริย์เมืองเชียงใหม่
ได้รับการปูนบำเหน็จให้มาเป็น “เจ้าสี่หมื่น”ปกครองเมืองพะเยาเมื่อปีพ.ศ.1954

เนื่องจากมีความดีความชอบที่ได้หนุนช่วยพญาสามฝั่งแกนช่วงชิงราชบัลลังก์เชียงใหม่จากท้าวยี่กุมกามจนเป็นผลสำเร็จ
ในปีที่มาปกครองเมืองพะเยา เจ้าสี่หมื่นพร้อมทั้งพระมหาเทวี พระมารดาของพญาสามฝั่งแกน
ร่วมกันสร้างวัดสุวรรณมหาวิหารพร้อมกับวัดบริวารอีก 42 วัดไว้ในเมืองพะเยา
โดยมีวัดสุวรรณมหาวิหารเป็นวัดประธานหรือศูนย์กลางของกลุ่มพุทธศาสนาลัทธิลังกาวงศ์นิกายรามัญ (ฝ่ายคามวาสี)
ในเมืองพะเยา ปัจจุบันจารึกหลักนี้อยู่ที่พิพิธภัณฑ์เชียงแสน จ.เชียงราย