เรื่องเล่าขานจากโอ่งน้ำมนต์ของครูบาเจ้าอินโต วัดบุญยืนเมืองพะเยา
เรื่องเล่าขานจากโอ่งน้ำมนต์ของครูบาเจ้าอินโต วัดบุญยืนเมืองพะเยา
พระอริยสงฆ์แห่งเมืองพะเยา
ถ้าใครเคยมีบุญได้ขึ้นไปกราบครูบาเจ้าอิินโตที่กุฏิของท่านคงสังเกตุเห็นโอ่งน้ำมนต์
ที่ครูบาเจ้าใช้ทำพิธีต่างๆให้กัับคนที่มาขอพึ่งบุญบารมีของท่านไม่ว่าจะเจ็บไข้ได้ป่วย
หรือใช้ทำพิธีการต่างๆเช่นตะกรุดทุกดอกหรือวัตถุมงคลต่าง ๆ
ที่ท่านจะมอบให้กับลูกศิษย์ลูกหาจะต้องจุ่มหรือประพรมน้ำมนต์
ให้กับผู้ที่มากราบใหว้ครูบาเจ้าจากโอ่งใบนี้ทั้งนั้น
ซึ่งมีเรื่องเล่าขานกันว่า ทาง ร.พ.เคยนำเอาน้ำมนต์จากโอ่งใบนี้ไปส่องกล้องหาเชื้อโรคที่อาจจะปะปนมา
เพราะในยุคนั้นคนที่ไม่สบายเจ็บไข้ได้ป่วยต่างมาพึ่งบุญบารมีน้ำมนต์
จากครูบาเจ้าไปกินแทนที่จะไปร.พ.และหายจากการเจ็บป่วยแทบทุกคน
และการส่องหาเชื้อโรคกลับพบแต่ตัวอักขระโบราณล้านนาอยู่ในน้ำมนต์เต็มไปหมด
ทำให้แตกตื่นและตกใจในเรื่องที่น่าอัศจรรย์เป็นอย่างยิ่งและเป็นเรื่องที่กล่าวขานกันอย่างมากมายในยุคนั้น
ในโอ่งน้ำมนต์จะมีแผ่นปูนรูปวงกลมและมีพระเครื่องต่างๆที่ครูบาเจ้าที่เก็บสะสมไว้ติดรอบ ๆ แผ่นปูนเรียงราย
รอบวงกลมสามรอบและยังมีตะกรุดต่างๆวัตถุมงคลอื่นๆรวมทั้งว่านยาต่าง ๆ
และจะต้องตักน้ำจากน้ำบ่อเล็กที่ห้ามใช้อยู่ในวัดมาเติมให้เต็มอยู่เสมอ
จนถึงครูบาเจ้ามรณภาพในปี 2520 ทางลูกศิษย์ลูกหากลัวเกิดการยื้อแย่งของในโอ่งน้ำมนต์
จึงช่วยกันอุ้มโอ่งใบนั้นไปโยนลงน้ำบ่อใหญ่ในวัดเพื่อมิให้เกิดการยื้อแย่ง
จนกระทั่งงานพระราชพิธีเพลิงครูบาเจ้าในปี 2521 เรียบร้อย
ได้มีการแอบเอาไดร์โว่ขนาดใหญ่แอบสูบน้ำออกจากน้ำบ่อใหญ่ข้ามวันข้้ามคืน
จนมองเห็นโอ่งน้ำมนต์และจะแอบนำเอาขึ้นมาตอนเช้า
แต่พอถึงเวลาน้ำบ่อกลับพังทลายลงถูกดินทับถมฝังจมอยู่ในพื้นดินจนไม่สามารถจะนำเอาขึ้นมาได้
ทำให้โอ่งน้ำมนต์และสิ่งของต่างๆของครูบาเจ้าอินโตที่อยู่ในโอ่งน้ำมนต์
ยังคงถูกฝังอยู่ในบริเวณวัดบุญยืนและยังเป็นเรื่องเล่าจากผู้ที่รู้เห็นถึงเรื่องราวจากอดีตจนถึงปัจจุบัน ครับ
เพจ : พะเยาบ้านฉัน
836 
